Saturday, August 14, 2010

manusia huh~

apabila perasaan manusia mula bercampur baur. dalam marah ada sayang. dalam benci ada rindu. dalam rajuk ada kasih. dalam rindu ada marah. dalam sayang ada benci. kalau nak cakap hal2 dalam dalam nie. memang byk sgt la kann. esok pun ta habis haa. sedar tak sedar, kadang kite diperdaya oleh perasaan sendiri. benci sepenuh hati. marah sangat sangat. sayang gile gile. rindu heh rindu. lepas 2,3 hari. berubah ! yang syg jd benci. yg benci jd rindu yg rindu jd marah. sayang yg berkurangan. rindu semakin menipis. marah selalu dikesan. semakin kite rasa kite matang. sangat matang untuk semua nie. semakin kite lupa, siapa kita. motif nak hidup? ta boleh kene tegur. ta boleh nak jentik siket. aku ta cakap pasal sape2. cuma berbahas dgn diri sendiri. mmg kesalahan org kite leh nampak, camne lak dgn kesalahan kite? nampak tak? ado? haihh, tuulah manusia. tulahh kau, tuulah aku. terpedaya? sengaja membiarkan diri diperdaya? lemah untuk bersuara. kasih yg tersisa semakin dicarik2. pengorbanan yg dibutakan. hati dipijak pijak. perasaan syg masih ade walau sebesar zarah cuma. warnanya makin pudar, yang tinggal hanya bekas. perbuatan yg tidak selari dgn ape yg diucapkan. walaupun, konsep sendiri2 faham digunakan. akal masih bfungsi untuk menidakkan. bukan ta syg, cuma sudah terlalu byk diuji~

No comments:

Post a Comment